10 jan 10
วันอาทิตย์ไม่ได้หยุดค่ะพี่น้อง
ไปสอน --- แต่การไปสอน คล้ายกับการกลับไปสู่ความเป็นอะไรเดิมของตัวเอง เหมือนได้กลับบ้านเก่า ไปทำอะไรเก่าๆ ที่มีความสุข
ตอนนี้กำลังพยายามเพิ่มการอ่านเกาหลีขึ้นมา หลังจากหยุดไป เพราะทำงานประจำ
หาเวลาลงยาก พยาามให้ต่อเนื่องยาก แต่ไม่อยากทิ้งจริงๆ เรียนมาได้ขนาดนี้แล้ว
อยากเรียนต่อไปเรื่อยๆ
ถึงแม้ที่มาคือ การบ้าดารา แต่พอไม่ได้บ้าแล้ว ก็ไม่อยากให้ความรู้มันหายไปเหมือนกัน
พรุ่งนี้ลาหยุดชดเชย ที่เมื่อปีใหม่ไม่ได้หยุด ไปสมัครงานที่ใหม่
ตอนนี้ทำงาน 7 วันต่อสัปดาห์จริงๆ
ที่มันเหนื่อย คือเหนื่อยงานประจำ ที่หนักทั้งแรงกาย และบั่นทอนกำลังใจ
อ่า,,,แต่เด๋วนี้ ไม่ได้ไปหากำลังใจจากไหนมากมายนะ
พักผ่อนให้เพียงพอ ดูแลตัวเอง ยิ้ม ร่าเริงแจ่มใส อยู่ปบบสงบๆ นิ่งบ้าง เจอเพื่อนบ้าง แต่ไม่เสพติดอะไร
ปรับตัวไปเรื่อยๆ
ตอนี้ยิ่งเข้าใจคำว่า เรียนรู้ มากขึ้น เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
ยิ่งได้รู้จักตัวเองมากขึ้น เข้าใจตัวเองมากขึ้น
หลายสิ่งในชีวิตดูสบาย ดูไม่ลำบาก เท่ากับแต่ก่อน
ทำใจง่ายขึ้น อะไรที่มากระทบตัวเอง ก็ไม่เอาเก็บมาใส่ใจได้มากขึ้น
จริงจังในเรื่องที่ควรจริงจังมากขึ้น ไปพร้อมๆ กับการปล่อยเรื่องที่ไม่ควรจะจริงจัง ออกไปได้ง่ายขึ้น
อีกเรื่องึงที่ท้าทายตัวเองตอนนี้มากๆ คือ
เวลาเหนื่อย มันยากมากที่จะควบคุมอารมณ์ หรือกำลังใจ
อย่างน้อยรู้สึกว่าตอนนี้ทำได้ดีขึ้นนะ แต่ก็เถอะ มันยังมีความห่างกับเวลาปกติอยู่
คงจะต้องเพิ่งกำลังกายแล้วหล่ะมั้ง
งานที่นี่เหมือนกรรมกรเลย 55555+
เป็นกรรมกร พร้อมๆ กับเป็นคนคิดด้วยเนี่ย
เหนื่อยนะคร๊าบบ ยิ่งมันมาอยู่วันเดียวกัน
ได้ใจมากๆเลยเจ้าค่ะ
ตัวงานในที่ทำงานมันช่างเอ่ออ แย่ และอาจทำให้เราปรับตัวไปตามระบบแย่ๆ,,,,,ไม่เอานะ
แต่มิตรภาพในที่ทำงาน มันช่างดีจริงๆ โดยเฉพาะเพื่อนๆ ที่เข้ามาไล่ๆกัน
ไม่น่าเกินสิ้นเดือนนี้หรือสิ้นเดือนหน้า ทั้งแก็งค์ของเรา ประมาณ 15 คน ก็คงจะเหลือ 2 คน
ตอนนี้ไปแล้ว 5 ตัวเองก็อาจจะตามไปในเดือนนี้ และอีกหลายคน ก็จะไปเดือนนี้
ตั้งแต่ทำงานมา คุยกับพ่อบ่อยมากๆ
ได้รู้ข้อคิด และอะไรหลายอย่าง
ป๊าเป็นคนที่ปรึกษาเรื่องงานแล้วเจ๋งมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มองอะไรเป็นแผนๆ เป็นขั้นๆ เก่งโคตรรรรรรรรรรรรรร
โดยเฉพาะการวิจารณ์คนที่แบบ อื้มมม เราไม่เคยคิดถึงจุดนี้นะ
เค้าไม่ได้สอนให้มองคนแย่ แต่มองด้วยความเปนจริง และแนวโน้มที่เค้าอาจจะเป็นได้
ด้วยปัจจัยหลายๆอย่าง แล้วแนวโน้มนั้น จะมาโดนอะไรที่ตัวเราได้บ้าง
เราควรระวังตัวยังไงบ้าง ป้องกันยังไง หือจะแสดงจุดยืนตัวเองยังไง
เราบอกเค้าว่า วันที่วาลาออก ยังไงก็จะไม่บอกว่า คิดเห็นยังไง กับบริษัทนี้
ตอนนั้นคิดว่า กรจะออกแล้ว ทำไมต้องมาคิดข้อเสียกับวิธีแก้ปัญหาของเมิงให้กรุปวดกบาลด้วย ไม่อยากใช่พลังงานสมอง
เพื่อไปปรับปรุงอะไรให้เมิง
แต่ตอนนี้คิดว่า ไม่รู้จะบอกทำไม เพราะคิดตัวเขาเองก็น่าจะรู้ตัวเองบ้างแล้ว เราเข้ามาแค่ 3 - 4 เดือน ยังรู้สึก
คนที่อยู่มานานก็น่าจะรู้สึก ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น
ที่เป็นเพราะมันเปลี่ยนแปลงไม่ได้ด้วยเหตุผลหลายประการ หรือไม่อยากเปลี่ยน
หรือเป็นเพราะทุกๆคน กลืนกับระบบนี้ และเอาตัวรอดในระบบนี้ได้แล้ว มันเลยไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนระบบแล้ว
ถ้ามันเป็นแบบอย่างหลัง เราจะพูดไป บอกไป มันก็คงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่จากที่อยู่ๆมา ก็พอเข้าใจวัฒนธรรมองค์กร
และก็ไม่แปลกใจว่าทำไม ถึงอยู่ตรงนี้ แบบนี้
แต่ก็นะเราจะทำอะไรได้ เพราะสิ่งที่ใจของเราอยู่คืองาน
ในเมื่อที่นี่ งานมันเป็นแบบนี้ ใจมันก็ไม่ค่อยร้สึกดี
แต่,,,,,ยังไงก็ทำงานเต็มที่ ไม่ว่ามันจะแย่แบบไหน
ไม่เคยดูถูกตัวงาน หรือดูถูดตัวเอง ด้วยการทำงานไม่เต็มที่
ไม่เคยคิดจะสร้างนิสัยแย่ๆ ด้วยการโบ้ยงาน
แต่ก็ไม่สร้างความลำบากให้ตัวเองด้วยการ รับทำงานทุกอย่างแบบไร้สติ
จากที่เข้าไปเป็น organize ส่วน creative
ตอนนี้นอกจากเป็นกรรมกรแล้ว
ยังต้องไปถ่ายรายการทีวี เดินถือสคริปต์ จัดไปไฟ + กรรมกรแบกของด้วย
ที่นี่ไม่มี job ตายตัวจริงๆ
ระบบการรับงานเป็นแบบนี้ เพราะลูกค้า
ก็เลยเอาวิธีการของลุกค้ามาใช้ในการทำงานด้วย
นี่คือที่เพิ่มจากเรื่องปกติพวก เอาหน้า โบ้ยงาน
ยังดี ที่ที่นี่ไม่ค่อยมีเรื่องแทงข้างล่าง
ไม่สิ ตั้งแต่อยู่มา ไม่เคยโดนเลย
เพราะซัดกันซึ่งๆหน้าตลอด คนที่เราก็เป็นหัวหน้า กับเจ้าของด้วย
แรงไปป่ะเนี่ย =___=" เอาวะอย่างน้อย ก็เถียงเรื่องงาน
ออกมาจากห้องนั้น เราก็นอบน้อม และเคารพในฐานะลูกน้องเหมือนเดิม
แต่ไม่ได้เคารพด้วยคุณวุฒินะ เหอะๆ ,,,,,ยังจะแรงอีก 55555
ไปหาอะไรกินดีกว่า
ได้เรียบเรียงหัวสมอง ลงในเพนชิพที่นี่ (คิดเอาเอง)แล้ว
ก็ค่อยโอเคขึ้น เอาไว้วันหลังพอมาอ่าน จะได้เห็นว่า
ตัวเองพัฒนาขึ้น หรือพัฒนาลง เอิ๊กๆๆ
หวายเลยคิดอะไรได้ตามไปด้วยเลย
สู้ๆนะค่าาา
=]