Jan 15 2012

ครึ่งเดือนแรกของปี....ยังไม่มีอะไรคืบหน้า

 

เหมือนเด้กเพิ่งหัดเดิน ไปได้ไม่ถึงไหน...ยังย่ำอยู่กับสิ่งเดิมๆ

 

ที่ดีขึ้นหน่อยก็คงจะเป็น......ก็ภาวนา ที่มีมากขึ้นกว่า ครึ่งปีก่อน


ที่ไม่ทำมันวะเลย จนง่อยแบบนี้

เป็นช่วงเวลาที่ต้องค่อยๆ ฟื้นกลับมาสินะ.....แต่ดุเหมือนมันจะลำบากกว่า

 

เพราะโจทย์เดิม บางทีเราก็จำไมได้ บางทีเราก็ไม่ได้สนจ หรือนึกไม่ถึงเสียด้วยซ้ำ

งั่มๆ เกิดเป็นคนลำบาก....แต่ลำบากน้อยกว่าเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานหล่ะเน๊อะ


มันเสี่ยง ตลอดเวลาจริงๆ เสี่ยงที่จะหลงผิด เพราะตอนที่ทำไม่มีสติให้รุ้สึกตัวว่ากำลังหลง....โอ้วน่ากลัวมาก


การใช้ชีวิตแบบมีสติ มันสร้างความสุขให้กับตัวเองจริงๆนะ


วันนี้ตอนเย็นชัมาก เพราะทั้งวันไม่รู้สึกสำราญใจในการใช้ชีวิตเลย เพราะไม่มีเป้าหมายเนี่ยสินะ


พอได้สะสาง อะไรนิดๆ หน่อยมันก็ Happy ขึ้นเยอะเลย


จริงๆ ถ้าทำไปตั้งแต่ชาติที่แล้วก็คงเสร็จไม่แล้ว...มันไม่ได้ใช้เวลานานเลย


แต่ไม่ทำ งั่มๆๆ

ค่อยๆ มาสั่งสอนตัวเองใหม่ ค่อยมาระลึก ตั้งสติใหม่


เหนือ่ยแน่...แต่คุ้มค่า...แต่นั่นจะทำให้เราพัฒนาตัวเองได้


เสียเวลาไปแล้วครึ่งปี.....อย่ากกลับไปเสียเพราะเหตุผลเดิมๆ เลยเนีอะ เอิ๊กกก

เหตุผลที่ว่านั่นก็คือชี้เกียจ

แต่สิ่งที่ต้องสั่งสมให้มาคือ การตั้งสติ และระลึกสติ รู้ตัวให้ได้


ยาก แต่เคบยทำได้เลย

อีกอย่าง กำลังสังเหตตัวเองอย่างหนึ่ง แต่ยังไม่มีกำลังพอ...คิดเอาเองว่างั้นอ่ะนะ

ดูแล้วอาการที่ว่า น่าจะเหมือกับคำๆ นี้มากที่สุด

 

 

ทำได้แค่รู้...ไปก่อน เอาน่า ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ รุ้ว่าไม่ดี ก็คงต้องทำ ให้มันแบบว่า ถอยออกมาเอง บังคับก่อนที่อยากจะถอยคงไม่ได้สินะ ถึงแม้จะรุ้้ว่าไม่ดี

เอาน่าบางเรื่องมันไม่ได้ผิดศีลก็ทำไป


แต่บางเรื่องผิดศีลกยังต้องทำ แอร๊ยๆ!!!!

 

หงุดหงิดตัวเองคร่ะ ห้าๆๆ


perfectionism เกินไป เพราะรุ้ว่าอะไรดีแล้วทำไม่ได้ มันเลยกดดันตัวเองสินะ

แต่บางทีไอ้การที่บอกว่านั่น นี่ดี...อาจจะเป้นสิ่งที่เราคิดขึ้นเองก็ได้นะ..งัม่ๆๆๆ


ตอนนี้จำทอะไรหล่ะ...ลงไปดทีวี ตามที่ตัสเองตั้งใจอยากดูเมื่อกี้ไง เอาให้สัญามันหาย....

ตอนนี้อยากสวดมนตืหลังดูทีวีจบ...จะได้ไม่หฟุ้งซ่าน


พรุ่งนี้เข้าเช้าวันสุดท้ายของสัปดาห์ เย่ๆๆ ^^

 

อ้อ  ฝักบัวที่บ้านออาบน้ำได้อย่างสะใจแล้ว ดีใจมากกกคร่ะ!!^^